
In de NRC van 6 januari 2020 stond een opmerkelijk bericht over de straf die werd uitgedeeld aan een uit Rwanda afkomstige vrouw omdat die een medewerkster van een ggz kliniek mishandeld zou hebben en de rechter die tijdens die zitting geen enkele tegenspraak duldde.
Als het waar is dat de uit Rwanda afkomstige vrouw een medewerkster mishandeld heeft en meer soortgelijke dingen op haar kerfstof heeft begrijp ik in elk geval de straf.
Wel triest dat het bezoekrecht aan haar zoon blijkbaar niet ter sprake mocht komen.
Enkele jaren geleden bij mijn eerste artikel-12 procedure bij het Gerechtshof in Den Bosch, i.v.m. aangifte van meineed, kwam de voorzitter zelf nauwelijks aan het woord. Een op leeftijd zijnde buurman, raadsheer mr. M.A.A. van Capelle, voerde na mijn pleidooi zeer dominant het woord. Ik had daar met mijn aangifte van meineed volgens hem niets te zoeken en hij hield een juridisch lulverhaal waaraan geen touw vast te knopen was en achteraf ook niet kon kloppen omdat in hetzelfde Hof er een jaar later nog twee artikel-12 procedures volgden i.vm. aangifte van meineed, daarbij ook nog een keer een van de gedaagden is opgeroepen voor een weerwoord en ik dus blijkbaar wel aan het goede adres was in Den Bosch, waarbij ik nog wil opmerken dat het doen van aangifte van meineed net zo weinig zin heeft als het doen van aangifte van een fietsendiefstal bij de politie. Na afloop van mijn eerste zitting vroeg ik mij af wat deze rechter in de rechtszaal te zoeken had.

Toen ik op zijn naam ging googelen kwam ik o.a. onderstaand opmerkelijk bericht van een oud-rechter uit 2014 tegen, met als titel ‘De hoofdofficier was de rechter’.
Ook de NRC vindt de gedragingen van mr. van Capelle in de rechtszaal blijkbaar opmerkelijk.
Als het een zwarte vrouw betreft, dan is het NRC alert. Als het een normale burger betreft, dan heeft NRC geen interesse..
Anderzijds zijn de meeste lezers v/h NRC geen zwarte vrouwen… Mss dat dit een verklaring is vande daling v/h aantal abonnees..
LikeLike